Albert Einstein (Άλμπερτ Αϊνστάιν)
Γιατί ο ουρανός είναι μπλε;
Γιατί όλα τα αντικείμενα πέφτουν προς τα κάτω;
Αυτές και άλλες παρόμοιες ήταν ερωτήσεις που
απασχολούσαν τον μικρό Einstein.

Όλοι γνωρίζουν το νομπελίστα Φυσικό Albert Einstein.Πολλά λέγονται για τον «κακό μαθητή» και την «κακή» σχέση του με το σχολείο και τα γράμματα. Αληθεύουν όλα αυτά; Ποιος ήταν λοιπόν αυτός ο μικρός «βλάκας»; Το ακόλουθο άρθρο είναι ένα μικρό βιογραφικό του Albert Einstein, της παιδικής και μαθητικής-φοιτητικής ζωής του και επιγραμματικά μόνο αναφέρονται οι σταθμοί της
σταδιοδρομίας του.
Ο Albert Einstein γεννήθηκε στο Ulm της νότιας Γερμανίας στις 14 Μαρτίου του 1879. Γονείς του, εβραϊκής καταγωγής, ήταν ο Hermann Einstein και η Pauline Koch. Η μητέρα του διάβαζε πολύ και ήταν εξαιρετική πιανίστρια. Αυτή μετέδωσε στο γιό της από πολύ μικρό, την αγάπη για τη μουσική και το βιολί, που θα τον συνόδευε μετέπειτα σ’ όλη του τη ζωή. Ο πατέρας του ήταν έμπορος. Οι δουλειές του όμως δεν πήγαιναν τόσο καλά. Γι’ αυτό η οικογένεια του Άλμπερτ άλλαζε τόπο κατοικίας συχνά, αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες για δουλειά. Παρά τις αποτυχίες, βασίλευε στην οικογένεια Einstein ένα φιλελεύθερο,φιλικό πνεύμα. Αρμονία στο γάμο και πάντα ελπίδα για το νέο ξεκίνημα.
Έτσι, τον Ιούνιο 1880, όταν ο Albertle (Αλμπερτάκης) ήταν ενός έτους, η οικογένεια Einstein μετακομίζει στο Μόναχο, όπου ο Hermann Einstein και ο αδερφός του Jacob Einstein, ο οποίος είναι μηχανικός, ιδρύουν μαζί ένα ηλεκτροτεχνικό εργοστάσιο και κατασκευάζουν ηλεκτροτεχνικές συσκευές, όπως δυναμό και όργανα μέτρησης. Εδώ στο Μόναχο μεγαλώνει ο Albert και περνάει την παιδική και εφηβική του ηλικία, μέχρι τα 15 του.
Τα μικρά παιδικά του χρόνια είναι καθ’ όλα κανονικά. Μόνο που η οικογένειά του αναρωτιέται, γιατί το παιδί δε μιλάει, ενώ είναι τριών χρονών. Η νταντά του μάλιστα λέει, πως είναι ένα τούβλο.
Λέγεται πως την ώρα του φαγητού ξαφνικά ο μικρός Άλμπερτ παραπονέθηκε στους γονείς του: « το γάλα είναι πολύ ζεστό!» Οι γονείς φυσικά γεμάτοι χαρά:
« Albert, μα εσύ μιλάς. Γιατί μέχρι τώρα δεν είπες ποτέ τίποτα;» Και ο μικρός: «Μα μέχρι τώρα ήταν όλα εντάξει..»
Στο σπίτι των Einstein οι συζητήσεις στρέφονται γύρω από το θεό, τις δουλειές και τις ηλεκτρικές συσκευές. Έτσι, από νωρίς ο μικρός Albert ζει σε ένα περιβάλλον που είναι γι’ αυτόν γεμάτο θαύματα. Το πρώτο θαύμα είναι μια πυξίδα που του έκανε δώρο ο πατέρας του, όταν ήταν τεσσάρων χρονών. Ο Albert είναι μαγεμένος από αυτό το μικρό αντικείμενο, που δείχνει όλο προς τα επάνω. Αρχίζει να κάνει ερωτήσεις και να ψάχνει απαντήσεις. Πώς μπορεί μια βελόνα να κινείται από μόνη της και όλο προς τα επάνω, όταν όλα τα άλλα πράγματα πέφτουν προς τα κάτω;
Από το 1884, πέντε χρονών, ο Albert κάνει ιδιαίτερα μαθήματα που θα τον προετοιμάσουν για το σχολείο. Την ίδια χρονιά αρχίζει και μαθήματα βιολιού. Από το 1885 αρχίζει το σχολείο. Είναι ένα καθολικό δημοτικό σχολείο στο Μόναχο, στη Βαυαρία. Ο Albert μαθαίνει εύκολα και ευχάριστα. Ενώ τα άλλα παιδιά της ηλικίας του παίζουν έξω και ξεφωνίζουν, αυτός διαβάζει στο σπίτι και παίζει βιολί. Ασχολείται με υπομονετικά παιχνίδια και περίπλοκες κατασκευές. Του αρέσει να χτίζει χάρτινα σπίτια με κάρτες (τραπουλόχαρτα), που μπορούσε, ως 10χρονος, να τα φτάσει ως 14 ορόφους.
Το 1888, εννέα χρονών, αρχίζει το γυμνάσιο στο Μόναχο, το Luitpold - Gymnasium. Ήταν ένας καλός μαθητής. Ανήκε στους καλύτερους της τάξης στα Μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες. Ήδη από το δημοτικό του άρεσαν πολύ οι αριθμοί και ενδιαφερόταν για τα Μαθηματικά. Σε έκθεσή του για τα μελλοντικά του σχέδια γράφει: « Θα ήθελα να σπουδάσω Φυσική και Μαθηματικά» και αυτό ακριβώς έκανε. Και διάβαζε πολύ, συνήθως βιβλία με επιστημονικά θέματα Μαθηματικών, Φυσικής, Χημείας. Οι επιδόσεις του στα Μαθηματικά ήταν στο σχολείο πολύ καλές και οι βαθμοί του από «πολύ καλά» μέχρι «άριστα». Αυτά που δεν του άρεσαν ήταν τα μαθήματα γλώσσας. Γι’ αυτό δε συμμετέχει στην ώρα του μαθήματος και ενοχλεί το μάθημα.
Η διάδοση ότι δεν ήταν καλός μαθητής και είχε κακούς βαθμούς δεν αληθεύει. Η λανθασμένη αυτή εντύπωση δημιουργήθηκε από τη διαφορά της βαθμολογίας του γερμανικού σχολείου με το ελβετικό που πήγε αργότερα. Στον έλεγχό του πραγματικά είχε στα Μαθηματικά 5 και 6. Αλλά οι βαθμοί αυτοί είναι « πολύ καλά» και «άριστα» στη βαθμολογική σκάλα του ελβετικού σχολείου, ενώ στο γερμανικό σχολείο οι βαθμοί αυτοί είναι οι χειρότεροι.
Στο γυμνάσιο είχε προβλήματα με τους δασκάλους του και τα περισσότερα μαθήματα δεν τα ήθελε. Οι καθηγητές του δεν αντιλαμβάνονταν τις ιδέες και τις σκέψεις του. Γι’ αυτούς η τυφλή υπακοή ήταν βασικότερη από το αυτόνομο πνεύμα. Απαιτούσαν από τους μαθητές πειθαρχία και τάξη, ήταν πολύ αυστηροί και τιμωρούσαν με το παραμικρό. Επιτρέπονταν μάλιστα να δέρνουν τους μαθητές, πράγμα που έκαναν. Αυτή η μέθοδος του φόβου και της βίας αφαίρεσε από τον μαθητή Einstein τη χαρά της μάθησης στο σχολείο, για τα μαθήματα του σχολείου και όπως αυτά διδάσκονταν. Αισθάνονταν στενά τα όρια του. Αντιδρούσε σ’ αυτά τα «στρατιωτικά γυμνάσια» και την απόλυτη υπακοή που απαιτούσαν απ’ αυτόν. Η αντιδραστική συμπεριφορά του δεν άρεσε στους δασκάλους του. Έλεγαν πως είναι ξεροκέφαλος και απρόσεκτος. Ένας απ’ αυτούς μάλιστα προφήτεψε: « Ποτέ δε θα κάνεις τίποτα σωστό εσύ Einstein”! Που να ήξερε σε ποιον το έλεγε!!
Όταν το αγόρι γίνεται 12 χρονών ένα δεύτερο «θαύμα» τον σαγηνεύει: ο θείος του ο Jacob του μιλάει για το Πυθαγόρειο Θεώρημα. Και του βάζει το δίλημμα: Αν καταφέρει να το αποδείξει από μόνος του, θα του χαρίσει ένα βιβλίο με την Ευκλείδειο Γεωμετρία. Και ο Albert τα καταφέρνει! Λύνει το πυθαγόρειο πρόβλημα με καθαρά μαθηματική οδό. Η ευκλείδειος γεωμετρία τον συναρπάζει και αναρωτιέται, πως μπορεί να έχει επινοήσει κάποιος ένα τόσο τέλειο, ξεκάθαρο και σίγουρο λογικό σύστημα. Γρήγορα μαθαίνει από μόνος του (αυτοδίδακτος) με τη βοήθεια του βιβλίου, τις γεωμετρικές βασικές έννοιες και βαριέται την ώρα του μαθήματος στο γυμνάσιο.
Στο μεταξύ οι δουλειές στο εργοστάσιο δεν πάνε και πάλι καλά και έτσι η οικογένειά του αποφασίζει να μετακομίσει στην Ιταλία, στο Μιλάνο, για καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές. να κάνει με το εργοστάσιο και πάλι μια νέα αρχή. Ο θείος του, ο πατέρας και η μητέρα του, μαζί με την κατά δυο χρόνια μικρότερή αδερφή του Μάγια, φεύγουν για την Ιταλία.
Ο Albert μένει μόνος στο Μόναχο, σε ένα οικοτροφείο, γιατί πρέπει να τελειώσει το γυμνάσιο. Αυτό δεν του αρέσει καθόλου. Αυτό που του αρέσει όμως είναι η ηλεκτροτεχνία. Γιατί έχει να κάνει με αριθμούς και οι αριθμοί αρέσουν πολύ στον Albert. Ο τρόπος που γίνεται το μάθημα όμως δεν του άρεσε, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Επίσης έχει προβλήματα με το δάσκαλο της τάξης του. Έτσι χειροτερεύουν τα πράγματα για τον Albert και η νοσταλγία του για το σπίτι και τους δικούς του μεγαλώνει. Δεν ήταν μόνο πολύ έξυπνος, αλλά και πολύ ξεροκέφαλος και γι’ αυτό ανεπιθύμητος στο σχολείο. “Τι θα γίνει με σένα Einstein?” έλεγαν οι δάσκαλοί του. Έτσι εγκαταλείπει το γυμνάσιο, χωρίς να πάρει απολυτήριο. Λαμβάνει μόνο ένα αποδεικτικό, το οποίο, λόγω των ασυνήθιστων και εξαιρετικών του γνώσεων στα Μαθηματικά, του πιστοποιεί την άδεια σπουδών στα Μαθηματικά. Έτσι, το 1895 φεύγει από το Μόναχο και πηγαίνει στους δικούς του στην Ιταλία. Είναι τότε 15 χρονών.
Στην Ιταλία, στο Μιλάνο στην αρχή είναι δύσκολα τα πράγματα. Χωρίς απολυτήριο, χωρίς σχέδια για το μέλλον και η οικογένειά του με τα γνωστά οικονομικά της προβλήματα. Μια καινούρια περίοδος της ζωής του αρχίζει. Περνάει τον καιρό του διαβάζοντας μόνος του στο σπίτι τα μαθήματα που τον ενδιαφέρουν. Ο πατέρας του είναι στις επιθυμίες του πάντα στο πλευρό του και σύμμαχός του.
Στην Ιταλία, στο Μιλάνο δεν έμεινε πολύ. Οι γονείς του ανησυχούσαν πολύ για το γιο τους και τι θα γίνει μ’ αυτόν. Μετά από 2 χρόνια ο Άλμπερτ σκέφτηκε να δώσει εξετάσεις στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης, ως αυτοδίδακτος χωρίς απολυτήριο Λυκείου. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε γιατί δεν πέρασε τις εξετάσεις. Κάποιος καθηγητής όμως τού συνέστησε να παρακολουθήσει μαθήματα Λυκείου σ’ ένα Καντόνι της Ελβετίας, στην πόλη Aarau. Εκεί παρακολούθησε στα έτη 1895 - 1896 την τρίτη και τέταρτη τάξη (για μαθητές 18 και 19 ετών)! και συμπλήρωσε τα κενά του, για τα μαθήματα του γυμνασίου, που είχε κακή βαθμολογία. Και σ’ αυτό το σχολείο δεν ήταν ο υποδειγματικός μαθητής. Άσος στα Μαθηματικά, στη Φυσική και στις άλλες φυσικές επιστήμες, αλλά στα άλλα μαθήματα απλώς παίρνει τη βάση. Κατάφερε όμως τελικά να πάρει το απολυτήριο, το “Matura” στα ελβετικά, τον Οκτώβριο του 1896. Έτσι εξασφάλισε, 17 χρονών, την εγγραφή του στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης.
Σπούδασε εκπαιδευτικός τεχνικής επαγγελματικής σχολής με φυσικομαθηματική κατεύθυνση. Ως φοιτητής συχνά απουσίαζε από τις παραδόσεις. Προτιμούσε να ασχολείται μόνος του με πειράματα φυσικής. Ένας από τους καθηγητές του, ο Πέρνετ, του δήλωσε μετά από λίγο καιρό ότι, έχει μεν ενδιαφέρον και θέληση, αλλά του λείπει το μυαλό! ! ! Ο βοηθός Ζάουτερ έγραψε αργότερα ότι ο φοιτητής 'Αϊνστάιν ήταν μοναχικός, δεν υπάκουγε στις οδηγίες των εκπαιδευτικών και πέταγε τα φυλλάδια με τις οδηγίες λύσης των προβλημάτων στα σκουπίδια. Όταν σε κάποιο εργαστηριακό πείραμα προκλήθηκε έκρηξη και τραυματίστηκε ελαφρά ο 'Αϊνστάιν στο χέρι, ρώτησε ο καθηγητής Πέρνετ το βοηθό του: «Τι γνώμη έχετε για τον 'Αϊνστάιν, πάλι δεν υπάκουσε στις οδηγίες μου». Ο δε βοηθός απάντησε: «Δεν έχετε άδικο κ. καθηγητά, πάντως οι λύσεις που δίνει είναι πάντα σωστές και η μέθοδος πολύ ενδιαφέρουσα.»
Ο ίδιος ο Einstein για τον εαυτό του έλεγε: «Δε θεωρώ πως είμαι έξυπνος, είμαι απλά πολύ περίεργος να μάθω πως , τι, γιατί».
Η αγαπημένη του ασχολία, εκτός τα βιβλία και τα πειράματα, ήταν το βιολί του. Του άρεσε πολύ να παίζει βιολί. Από τα παιδικά του χρόνια πάντα εύρισκε χρόνο για τη μουσική και αργότερα τον έβλεπαν συχνά να περιφέρεται στους δρόμους με το βιολί στη θήκη του.
Τον Ιούλιο του 1900, είναι μόλις 21 χρονών, τελειώνει τις σπουδές του με επιτυχία και παίρνει το Δίπλωμα του Μαθηματικού και Φυσικού.
Μετά την αποφοίτησή του αποποιείται την γερμανική υπηκοότητα, και παίρνει την ελβετική.
Το 1921 παίρνει το Νόμπελ Φυσικής. Το Νόμπελ είναι η σπουδαιότερη διάκριση που μπορεί να λάβει κάποιος για την εργασία του ή την έρευνα και ανακάλυψή του.
Το 1933 εγκαταλείπει οριστικά τη Γερμανία με προορισμό την Αμερική. Η καινούρια του πατρίδα είναι οι ΗΠΑ. Το 1940 γίνεται αμερικανός πολίτης, κρατάει όμως την ελβετική υπηκοότητα.
Στις 15 Απριλίου 1955 μπαίνει στο νοσοκομείο του Princeton και στις 18 Απριλίου 1955 πεθαίνει ο Einstein σε ηλικία 76 ετών. Έτσι η επιστήμη έχασε έναν από τους μεγαλύτερους στοχαστές της και ο κόσμος έναν αγωνιστή της ειρήνης και της ελευθερίας.
Σήμερα εφαρμόζονται οι γνώσεις του Einstein και στα τεχνικά συστήματα. Όπως π.χ. στην τεχνική των Laser, CD Player, Digitalkamera, GPS (Global Positioning System / Navigations-System) και άλλα.
Ο Albert Einstein ήταν ένας καταπληκτικός φυσικός. Ανακάλυψε τόσες πολλές οικουμενικές αρχές και εξισώσεις, που ήταν πολύ μπροστά από κάθε άλλον συνάδελφο επιστήμονα της εποχής του. Αλλά είναι επίσης γνωστός και για ένα άλλο πράγμα. Κάτι το οποίο έκανε τους ανθρώπους να τον λένε μεγαλοφυΐα. Τα λόγια του. Ο καθηγητής Einstein, ήταν ένας φιλόσοφος που καταλάβαινε ξεκάθαρα τους νόμους της επιτυχίας και τους εξηγούσε με την ίδια ευκολία που εξηγούσε και τις εξισώσεις του.
Παρακάτω μερικά από τα πολλά υπέροχα πράγματα που είπε:
• Γεννήθηκα, και αυτό είναι το παν που χρειάζεται ο άνθρωπος για να γίνει
ευτυχισμένος.
• Προσπάθησε να γίνεις όχι επιτυχημένος άνθρωπος, αλλά άνθρωπος με αξίες.
• Τα μεγάλα πνεύματα πάντα συναντούν βίαια αντίδραση από τα στενότερα μυαλά.
• Ο χαρακτήρας του ανθρώπου φαίνεται στο θυμό και στην απογοήτευσή του.
• Ευτυχισμένος δεν είναι ο άνθρωπος που απολαμβάνει πολλά υλικά αγαθά, αλλά εκείνος που αρκείται σ’ αυτά που έχει.
• Η διαφορά ανάμεσα στην ηλιθιότητα και στην ευφυΐα είναι ότι η δεύτερη έχει όρια.
• Μάθε από το παρελθόν, ζήσε το παρόν, έλπιζε για το μέλλον.
• Ένα άτομο που δεν έχει κάνει ποτέ λάθος, ποτέ δεν προσπάθησε για κάτι.
• Όταν κάθεσαι με ένα ωραίο κορίτσι για δυο ώρες, σου φαίνεται σαν δυο λεπτά. Αν καθίσεις σε μια αναμμένη σόμπα για δυο λεπτά, σου φαίνεται σαν δυο ώρες. Αυτό είναι η σχετικότητα.
• Η μόρφωση είναι αυτό που απομένει, όταν κάποιος ξεχάσει αυτά που έμαθε στο σχολείο.
• Η δύναμη ελκύει πάντα ανθρώπους με χαμηλή ηθική.
• Δεν έχεις πλήρη κατανόηση για κάτι (δεν το γνωρίζεις καλά), αν δεν μπορείς να το εξηγήσεις στη γιαγιά σου.
• Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.
• Οι ευφυείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματα. Οι μεγαλοφυείς τα προβλέπουν.
• Ο καθένας είναι μεγαλοφυΐα, αλλά αν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώσει σ’ ένα δέντρο, θα περάσει όλη του τη ζωή πιστεύοντας πως είναι ηλίθιο.